افزایش اعتراضها به بیپروایی حکومت در قبال غور

معترضان غوری میگویند که حکومت صدای باشندهگان ولایتهای محروم کشور را نمیشنود.
سیما جوینده والی پیشین غور که به نمایندهگی از بانوان غوری در این اعتراض سخن میگفت تأکید میکند: «تا زمانی که به خواستههای مردم غور رسیدهگی نشود، زنان در کنار مردان از اعتراضهایشان دست برنخواهند داشت.» او هشدار میدهد تا کار عملی در قسمت ساخت سرکها و تکمیل شدن بند پوزهلیچ آغاز نشود، غوریها به «وعدههای دروغین» رهبران حکومت باور نخواهند کرد.
علاوه بر شهروندان عادی، شماری از مسوولان محلی نیز در این اعتراضات، اعتراضکنندهها را همراهی میکنند. معصومه انوری رییس امور زنان ولایت غور نیز که در میان این معترضان حضور یافته بود، میگوید که رهبران حکومت تا کنون با وعدههای سر خرمن خود، مردم غور را فریب دادهاند و غوریها پس از این، فریب این رهبران را نمیخورند.
غور جزء مناطق سردسیر افغانستان است که زمستان طولانی دارد. معمولاً به دلیل اینکه هیچ سرک پخته و اسفالت شدهای به سوی غور امتداد نیافته، چندین ماه در سال، اکثر جادههای منتهی به غور و ولسوالیهای چندگانهاش به دلیل سرما و بارش برف، بسته است. در همین ماهها است که بیشترین آسیب را باشندهگان این ولایت دورافتاده میبینند.
در ماه عقرب سال گذشته رییسجمهور غنی طی سفری به ولایت غور محرومیت مردم غور را تأیید کرد و خطاب به وزیران کابینهاش گفت: «شما در حالی موفق به خرج بودجه نشدهاید که ولایتهایی مانند غور در اوج محرومیت بهسر میبرند.» آقای غنی گفته بود که طی شش ماه، تغییرات مثبتی در غور رونما خواهد شد، تا علاوه بر تطبیق حکومتداری خوب، فقر نیز در این ولایت کاهش یابد و زمینهی کاریابی مهیا شود. اما با گذشت یکسال از سفر آقای غنی به این ولایت، هیچ یک از وعدههای او تحقق پیدا نکرده است.
سال گذشته تنها چند روز پیش از سفر آقای غنی به ولایت غور، عبدالله عبدالله رییس اجرایی حکومت وحدت ملی نیز در دیدار با مسوولان محلی و بزرگان قومی غور در کابل به آنها گفته بود که بودجهی مشخصی به منظور تأمین انرژی برق شهر فیروزکوه، مرکز ولایت غور اختصاص داده میشود.
رییس اجرایی گفته بود که پروژهی برق سولری شهر فیروزکوه در سال جاری مالی منظور میگردد، برای تأمین آب آشامیدنی صحی در مرکز این شهر نیز کار صورت میگیرد و وزارت زراعت نیز برنامههایش را در این ولایت گسترش میدهد.
اما عملی نشدن این وعدهها به گفتهی مردم در این ولایت، آنان را به خیابانها کشانده است.
منابع در ولایت غور میگویند که به دلیل نبود کار و همچنان فقر اقتصادی، سالانه جوانان زیادی، این ولایت را ترک میکنند. آن گونه که مسوولان محلی غور میگویند، بسیاری از جوانان این ولایت، به ولایتهای همجوار مانند نیمروز، هلمند، قندهار، هرات و حتا کابل میروند. آمر حقوق ولسوالی شهرک غور گفته است که بیشتر این جوانان برای یافتن کارگری ساده، این ولسوالی را ترک میکنند. به گفته او، بسیاری از جوانان نیز جهت کاریابی به کشورهای ایران و پاکستان میروند.
ولایت غور، یکی از محرومترین ولایتهای کشور است. کسب و کار اکثریت مطلق مردم این ولایت زراعت است، اما کشاورزان این ولایت با وجود برداشت از فرآوردههای کشاورزی خود، نمیتوانند محصولاتشان را به بازارها برسانند. عبدالحی خطیبی، سخنگوی والی غور میگوید در تمام ولسوالیهای غور، تنها ۱۲ کیلومتر جاده به صورت اساسی ساخته شده است. باشندهگان این ولایت همواره مسوولان حکومت وحدت ملی را به تبعیض و بیعدالتی متهم میکنند و میگویند که رهبران حکومت وحدت ملی، علاقهای به سهمگرفتن در بازسازی و پیشرفت این ولایت ندارند.

http://8am.af/1396/08/24/increasing-protests-against-governments-defiance-of-ghor/